در رویاهام دیدم که دارم با خدا گفت و گو می کنم ،

    خدا پرسید : تو می خواهی با من گفت و گو کنی؟

    در پاسخ گفتم : اگر وقت داری !

    خدا گفت : وقت من بی انتهاست ...!

    در ذهنت چیست که می خواهی از من بپرسی ؟!

    پرسیدم : چه چیز بشر شما را سخت متعجب می سازد؟

    خدا پاسخ داد : کودکی شان، این که آنها از کودکی شان خسته می شوند ،

    عجله دارند که بزرگ شوند،

    و بعد دوباره پس از مدتها ، آرزو کنند که کودک باشند...!

   اینکه آنها سلامتی ِ خود را ازدست می دهند تا پول بدست بیاورند ،

   و بعد پولشان را از دست می دهند تا دوباره سلامتی خود را بدست آورند.

   و اینکه با اضطراب به آینده می نگرند و حال را فراموش می کنند ،

   و بنابراین نه در حال زندگی می کنند و نه در آینده ،

    اینکه آنها به گونه ای  می میرند که گویی هرگز زندگی نکرده اند ...؟!

                      « برای مدتی سکـــوت کردیــم »

     و من دوباره پرسیدم :

    می خواهی کدام درس های زندگی را انسانها بیاموزند؟؟

     او گفت :

     بیاموزند که آنها نمی توانند کسی را وادار کنند که عاشقشان باشد.

     همه کاری که آنها می توانند بکنند این که اجازه دهند که خودشان دوست داشته باشند.

     بیاموزند که فقط چند ثانیه طول می کشد تا از زخم های عمیقی در قلب آنان که

     دوستشان  داریم ایجاد کنیم اما سال هل طول می کشد تا آنان زخم ها را التیام ببخشیم .

      بیاموزند که درست نیست خودشان را با دیگران مقایسه کنند.

     بیاموزند ثروتمند کسی نیست که بیشترین ها را دارد کسی است که به کمترین ها نیاز

      دارد.

      بیاموزند، آدم هایی هستند که آنها را دوست دارند،فقط نمی دانند که چگونه احساسشان

      را نشان دهند .

      بیاموزند که دو نفر می توانند با هم به یک نقطه نگاه کنند ، و آنها را متفاوت ببینند .

      بیاموزند که کافی نیست فقط آنها دیگران را ببخشند بلکه آنها باید خود را نیز ببخشند .

       من با خضوع گفتم :

                                   " از شما بخاطر ِاین گفت و گو متشکرم"

        آیا چیز دیگری هست که دوست دارید انسان ها بدانند ؟!

        خداوند گفت :

                                 « فقط ،اینکه بدانند من اینجا هستم ، همیشه »